Today we’re announcing an upcoming change to the way Last.fm Radio works in some parts of the world. In the United States, United Kingdom and Germany, nothing will change.

In all other countries, listening to Last.fm Radio will soon require a subscription of €3.00 per month. There will be a 30 track free trial, and we hope this will convince people to subscribe and keep listening to the radio. Everything else on Last.fm (scrobbling, recommendations, charts, biographies, events, videos etc.) will remain free in all countries, like it is now.

Since we streamed our first track from Last.fm back in 2002, we have focused on playing the right songs to the right people, compensating artists for playing their music, and being the best music site on the web. We appreciate the support we get from the 30 million people who use Last.fm every month—double the number of people since this time last year. We work with over 280,000 labels and artists, many of whom we pay directly, and have built up the largest catalogue of any web radio platform: over 7 million tracks are available on Last.fm Radio stations.

In order to keep providing the best radio service on the web, we need to ask our listeners from countries other than USA, UK and Germany to subscribe for €3.00 per month. In return you’ll get unlimited access to Last.fm Radio, and a promise that we’ll be hard at work improving the service for years to come.

Αρκετές ζωντανές εμφανίσεις και μία διπλή κυκλοφορία (cd/dvd), με το τίτλο “Time is not important”, μετά και οι Last Drive ετοιμάζονται τώρα να μας παραδώσουν και καινούργια δισκογραφική δουλειά. Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια μετά την κυκλοφορία του “Subliminal” το γκρουπ επανακάμπτει και δισκογραφικά, και εντός του Μαΐου θα μας παρουσιάσει το νέο του άλμπουμ με το τίτλο “Heavy Liquid”. Ο δίσκος θα περιλαμβάνει έντεκα νέα κομμάτια – όλα γραμμένα μετά την επανένωσή τους – καθώς και μία διασκευή αγνώστων ακόμα στοιχείων.

Την ομάδα που έχει αναλάβει την επιμέλεια της παραγωγής, απαρτίζουν οι ίδιοι οι Drive, ο παλιός γνώριμος της μπάντας και συμπαραγωγός του “Subliminal” Jimmy Spliff και ο ηχολήπτης στις ζωντανές εμφανίσεις τους Άκης Πασχαλάκης. Το artwork του δίσκου έχει αναλάβει ο κομίστας Βασίλης Λώλος και την κυκλοφορία αυτού έχει αναλάβει η Happy Crasher Records, εταιρεία που έστησαν οι ίδιοι οι Last Drive. Την κυκλοφορία αυτού θα ακολουθήσουν release parties σε Θεσσαλονίκη και Αθήνα καθώς και live εμφανίσεις της μπάντας σε διάφορες πόλεις, το πρόγραμμα των οποίων θα ανακοινωθεί προσεχώς.

Ένα απο αυτά ως φαίνεται θα είναι και το διήμερο 15 & 16 Μαϊου στο Gagarin 205, μιας και το γκρουπ έχει ήδη κλείσει αυτές τις δύο ημερομηνίες για ζωντανές εμφανίσεις στο συγκεκριμένο χώρο.

Full credits at http://richterscales.com/bu…

Web 2.0 had it coming

http://grenglishtalk.wordpress.com/

My friends and ex-colleagues Lee and Keri are podcasting.
Talking about music, trends, creative commons, alternative mediums of communication and many other interesting stuff!
well done hope hear you new podcast soon!

http://kaltsovrako.wordpress.com/
kaltzovrako the Gavros! when we dont argue, some time seriously and some time just for the fun of it, about football we have great conversations about everything! A cool creative mind! See both the comments about general issues and his creative approche to everyday life with lots of hummor.

http://www.panos.gr/panos
A blog for interactive marketing by one of the leading agencies in Greece.

http://www.nassoskappa.com/
A creative blog by a nassos. Posts regarding web communication, design news and other interesting stuff (i.e. exhibitions etc) in this area of interest.

http://www.last.fm/
Interactive web radio. Just add your favorite bands, get recommendations on relative artists and listen to music.
Also first relieces, i.e. now you can listen only to last.fm the new CD of Prodigy, 2 weeks before is available in stores.

1. 24 Hour Party People – Happy Mondays. Εκτός δεκαετιας μιας και είναι το 1987. Αλλά επηρέασε όλα τα άλλα. Album: Squirrel and G-Man Twenty Four Hour Party People Plastic Face Carnt Smile (White Out). Από την factory records. Πρώτο live στο Hacienda. The rest is History.

2. Loaded – Primal Scream. Ο subtitle αυτού του blog. Από το album Screamadelica… Κυκλοφόρησε το 1991. Σταθμός στην σκηνή του Manchester. To πάντρεμα του indy με του rave κατέληξε σε αυτό που κάποιοι αργότερα είπαν DUB.

3. Waterfall – Stone Roses. Από το ομώνυμο album του 1990. έτσι άρχισε το indi. Αλλά μετά τίποτα! Ένα album μετά από πέντε χρόνια πολύ μέτριο! Ο Ian σολαρι και βγάζει κάλους δίσκους. Ο Mani και ο Reni παίζουνε με τους Primal Scream και ο Squire μετά τους SeaHorses χάθηκε

4. One to Another – Charlatans. 1997 από το Τelln’ Stories. Baggy style. Το άκουσα πρώτη φόρα στο Λονδίνο πρωτοχρονιά του 1998 και τρελάθηκα. Μπήκα στο HMV και απλά το αγόρασα.

5. Milk – Garbage. Year 1995. Τι να πρωτοθαυμάσω.. τη μουσική, την απίστευτη φωνή της Shirley Manson ή απλά το ΠΟΣΟ ΘΕΑ ΕΙΝΑΙ. Όταν την είχαμε δει με το Γέρο στο Virgin της Γλυφάδας και μας έδινε αυτόγραφα πριν από το RockWave στο Αγ. Κόσμα δεν μιλούσαμε για 1 ώρα από το σοκ….

6. Cigarettes & Alcohol – Oasis. Year 1994, Album. Definitely Maybe. Ok μην κράζετε ακόμα τα κολλήματα δεν κρύβονται…. Απλά το πρώτο Album ήταν μακράν το καλύτερο και αυτό το τραγούδι μακράν το ποιο δυνατό που έχουν πει ever και το ποίο καμένο φυσικά…


7. Traffic Jam in Memory Lane– Puressence. Year 1998, Album. Puressence. Το πόσες φόρες τους έχω δει live ούτε εγώ δεν θυμάμαι! Κάθε φορά είναι όμως και καλύτερη… Το Madchester ζει! Πάντα θα μου θυμίζουν τα ξενύχτια με μπύρες στην παραλία ή περιμένοντας κάποια να κατέβει νε με δει φια 5 λεπτά στις 4 το πρωί!

8. Common People – Pulp. Year 1995. Album Different Classes. Το κράξιμο της ελληνίδας ψωνάρας φοιτήτριας στο London. Το τραγούδι αυτό το εκτίμησα όταν τη γνώρισα αυτή την ψωνάρα στο master μου στο London. Πότε δεν θα ξεχάσω τον Jarvis να σκαρφαλώνει στους πυλώνες στην σκηνή της Φρεατίδας αλλά επίσης την μέρα που το γνώρισα σε μία στάση λεωφορείου στο Angel να περιμένει το 12!



9. Perfect – Smashing Pumpkins. Year 1998, Album. Adore. Από τις λίγες επιλογές μου από την άλλη πλευρά της θάλασσας. Άμα είχαν βγάλει 3 μήνες νωρίτερα το ”Siamese Dreams” , τους Nirvana δεν θα τους ήξερε ούτε η μάνα τους! Και δεν κάνω πλάκα. Τότε θύμαμε οι λίγοι ψαγμένη άκουγαν Pumpkins και οι άσχετοι Nirvana και κλέγανε που πέθανε ο άλλος. Anyway ξεφύγαμε λίγο από το θέμα. Απίστευτο το live τότε στο Λυκάβητο (pan – tan do you remember?)

10. I Can Only Disappoint You – Mansum . Year 1999, Album Little Kix. Ένα τραγούδι γεμάτο ηλίθιες. Στην Αγγλία ακόμα συζητάνε για την εμφάνιση του στο φεστιβάλ του Glastonbury το 1998.



11. Mary – Supergrass. Year 1999, Album Supergrass(Χ-Ray). To ποιο ΤΡΕΛΟ group τις Brit Pop. Κάτι μεταξύ Oasis και Jam. Δυστυχώς πολύ λίγη θυμούνται την εμφάνιση τους στο Πάρκο Βασιλίσσης το καλοκαίρι του 2000. Το συγκριμένο τραγούδι είναι ίσος ένα από τα ποιο δυνατά σημεία του Χ- Ray, μιας και τα υπόλοιπα κομμάτια του album ήταν πολύ ‘’παλιομοδιτίκο’’

12. You Stole the Sune from my Heart – Manic Street Preachers.
Year 1998, Album This Is My Truth Tell Me Yours. Από μια τόσο μεγάλη μπάντα δύσκολο να διαλέξεις ένα μόνο τραγούδι ως αγαπημένο. Αν και είναι από την Ουαλία στην Αγγλία τους λατρεύουν. Ίσως το ποιο πολιτικοποιημένο group των 90’s στην brit σκηνή. Πάντως στο live το καλοκαίρι μου άρεσε που δεν είδα άσχετους αλλά ανθρώπους που πραγματικά ήξεραν τι ήρθαν να δουν!



13. Monday Morning 5:19 – Rialto, Year 1998, Album Rialto . Ένα brit group με πονεμένη ιστορία. Μπλέχτηκαν με δισκογραφικές, προλάβανε και βγάλανε 2 album, 2 καλά κομμάτια (το Monday Morning 5:19 και το Untouchable) και μετά τέλος. Louis Eliot το έψαξε λύγο ποιο πολύ στα 00’s και έκανε μια ακόμα επιτυχία με τους Βent. Πάντως το συγκριμένο τραγούδι πρέπει να μας θυμίζει ότι “πυρ, γυνή και θάλασσα”!

14. Saturday Night – Suede. Year 1996 , Album Coming Up . Από τότε που παράτησε η Justine τον Brett Anderson άρχισε να γράφει καλά τραγούδια. Κρίμα που είχε φύγει και ο Bernard Batler. Τότε θα μιλάμε ίσος για το καλύτερο album της δεκατίσας!



15. Lucky Man – Verve. Year 1997, Album Urban Hymns. Όταν 2 χρόνια πριν την κυκλοφορίας του Lucky Man o Nel Gallagher έλεγε για τον φίλο του Richard Ashcroft , “As they took his soul they stole his pride” δεν περίμενε κανένας μια τέτοια καλλιτεχνική επιτυχία. Και ο Richard απάντησε αντιστοίχως “I am lucky man, have fire in my hands”.

Αυτά είναι λοιπόν…ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΣΧΟΛΙΑ!!!!!